28.04.2018, 16:00

Najstarszy PAJĄK na świecie miał 43 lata. Jego śmierć to dla wielu naukowców tragedia. Dlaczego?

KATEGORIA: CIEKAWOSTKI
3233
KATEGORIA: CIEKAWOSTKI

Jak długo mogą żyć pająki? Przed zbadaniem przypadku ptasznika, znanego pod imieniem „numer 16”, wierzono, że w najlepszym przypadku trochę ponad dwadzieścia lat. A i to tylko w warunkach laboratoryjnych. Jak się okazuję, włochate ośmionogie stworzenia potrafią dotrwać w dobrym zdrowiu do znacznie bardziej sędziwego wieku.

Jak podają australijscy naukowcy, „numer 16” zdechł w wieku 43 lat. Oznacza to, że w kategorii długowieczności pobił poprzedni rekord o całe 15 lat.

„Numer 16” był samicą ptasznika z gatunku Giaus Villosus. Od momentu przyjścia na świat w 1974 roku pająk znajdował się pod obserwacją naukowców, mieszkając z nimi w australijskim laboratorium, funkcjonując tam jako podmiot licznych ważnych eksperymentów.

Zdaniem badaczy, stworzenie zawdzięcza swoją długowieczność wyjątkowo spokojnemu stylowi życia. Zwierzę przez całe życie mieszkało tylko w jednej norze, dzięki czemu nie musiało marnować zbyt wiele energii na przeprowadzki.

Przed przypadkiem “numeru 16”, najstarszym znanym nauce pająkiem była tarantula z Meksyku, która odeszła mając wciąż imponujące 28 lat.

“Według naszej wiedzy, samica ptasznika o imieniu numer 16 była najstarszym pająkiem w historii. Jej długie życie dało nam bezcenny wgląd na zachowania i cykl życia pajęczaków należących do reprezentowanej przez nią rodziny”, przyznaje Leanda Mason, uczeń Barbary York Main, 88-letniej dzisiaj legendarnej biolożki, która specjalizowała się w obserwowaniu pająków i opiekowała się „numerem 16” od jego narodzin.

“Dzięki wyczerpującym eksperymentom Barbary, udało nam się ustalić czynniki wpływające na długość życia pająka. Pomijając przypadkowe zdarzenia, dokładnie określiliśmy ich zachowania zarówno w warunkach naturalnych jak i laboratoryjnych, a także odkryliśmy ich sposoby na utrzymanie wydłużającego życie niskiego metabolizmu”, dodaje badacz.

Ptaszniki z gatunku, do którego należał „numer 16” posiadają groźny jad, jednak nie stanowią zagrożenia, jeśli zostawi się je w spokoju.

Do największej ilości ukąszeń dochodzi w sytuacjach, gdy osoby ratują pozornie martwe pająki z basenów oraz innych zbiorników wodnych. Po odzyskaniu możliwości oddychania, zwierzęta „ożywają” i często instynktownie atakują swoich wybawicieli.

Śmierć „numeru 16” to dla środowiska naukowego ogromna strata. Samica ptasznika była jedynym tak sędziwym pająkiem w historii, a obserwowanie jej zachowania dostarczało badaczom danych o nieocenionej wartości.

“To dla nas niemała tragedia. Liczyliśmy, że uda się jej dożyć do pięćdziesiątki”, smuci się Leanda Mason.

Co myślicie o pająkach?

To przydatne małe stworzenia
Obrzydliwość!

Liczba głosujących: 60

To przydatne małe stworzenia - 45%

Obrzydliwość! - 55%

Czytaj więcej
Udostępnij znajomym