05.06.2017 09:05

Popularne zawody, które zmieniają psychikę

KATEGORIA: CIEKAWOSTKI
4004
KATEGORIA: CIEKAWOSTKI

W dzieciństwie każdy z nas marzył o byciu astronautą czy strażakiem, aktorką lub piosenkarką, policjantem, podróżnikiem, a niektórzy nawet mówili wprost – dyrektorem. Życie jednak pisze swoje scenariusze, a początkowy zapał często ustępuje miejsca kwestiom bardziej pragmatycznym. Szczęście, gdy wykonywana przez nas praca jest jednocześnie pasją, gdy predyspozycje znajdują właściwe zastosowanie. Tymczasem nie tylko my mamy wpływ na nasz zawód, on również nas zmienia. Wszyscy znamy maksymę „powiedz mi, kim są Twoi przyjaciele, a powiem Ci, kim jesteś”. To powiedzenie nie straci na trafności również wtedy, gdy je nieco zmodyfikujemy – powiedz mi, czym się zajmujesz, a powiem Ci, kim jesteś. Okazuje się bowiem, że po pewnym czasie – 5 lat lub więcej – wykonywany zawód odciska piętno na osobowości i psychice człowieka, w tym również negatywne. Przyjrzyjmy się niektórym z nich.

Żołnierz

Jak wiadomo, wojskowi to ludzie funkcjonujący w warunkach najsurowszej dyscypliny. Niestety, niejednokrotnie tę zasadę stosują również wobec najbliższych sobie osób, zmieniając się w domowych dyktatorów, a nawet tyranów. Psychologowie twierdzą, że w przypadku wojskowych z czasem dochodzi do zawodowego zniekształcenia osobowości takiego stopnia, którego niemal nie sposób naprawić. Oficer to styl życia.

Nauczyciel

Przedstawiciele tej grupy zawodowej nierzadko nie grzeszą pokorą. Z reguły mają zawyżone poczucie własnej wartości, bez względu na stopień profesjonalizmu. Łatwo być „kimś” na tle dziecka – osoby wciąż jeszcze nieodgadnionej, nieukształtowanej. Niestety, niekiedy samoocena pedagoga przeradza się w autorytarne zachowania jeśli nie wobec wychowanków, to w stosunku do domowników. Nauczyciele powinni umieć postawić się na miejscu drugiej osoby, jak również pielęgnować pokorę oraz tolerancję.

Księgowy

Często możemy usłyszeć, że „księgowy to nie zawód, to stan umysłu”. Rzeczywiście, niektórzy przedstawiciele tego fachu na tyle wchodzą w swoją rolę, że drobiazgowość i zamiłowanie do liczb przenoszą nawet do życia prywatnego. Dokładność oraz porządek księgowi mają we krwi, dlatego każda nowa czy nieprzewidziana kwestia wywołuje w nich spory niepokój. Dłuższy staż w tym zawodzie przekształca wielu w strasznych snobów i nudziarzy. Ratunkiem na wspomniane „zboczenie zawodowe” może być częstsze odkładanie pracy papierkowej i przebywanie wśród ludzi, inaczej ich świat wypełnią wyłącznie cyferki i przecinki.

Dziennikarz

Osoby decydujące się na zawód dziennikarza zazwyczaj są bardzo skromne i wolą pozostać w cieniu, na zasadzie – to XXI wiek jest w centrum uwagi, ja zaś tylko przeprowadzam wywiad. Inną ważną cechą jest ciekawość. Oczywistym jest, że praktyka dziennikarska rozwija wspomniane przymioty, skądinąd jej skutki nie zawsze są pożądane. Pokłosiem wieloletniego doświadczenia może być egocentryzm oraz rażący nietakt, podobnie jak patologiczne przeświadczenie, że żyje się cudzym życiem.

Prawnik

Zazwyczaj ten zawód wybierają osoby bardzo skrupulatne i podejrzliwe. Z czasem wspomniane cechy nierzadko mogą doprowadzać do absurdu, a co za tym idzie odpychać ludzi, bowiem nawet w osobistych relacjach prawnicy zaczynają doszukiwać się jakiegoś podstępu. Zbyt duże przeczulenie na tym punkcie może ostatecznie przemienić ich w jednostki ponure i aspołeczne.

Lekarz

Poniższe wskazówki dotyczą lekarzy, którzy w swojej praktyce mają do czynienia z poważnymi chorobami, cierpieniem oraz śmiercią. Przyjmują przecież bardzo dużą odpowiedzialność za losy swoich pacjentów. Często – widoczne na pierwszy rzut oka – obojętność, cynizm, jak również emocjonalna oschłość są reakcją obronną przed stresem, wywoływanym ciągłym obcowanie z trudnymi sytuacjami. Psychologowie są zgodni, że lekarze powinni dzielić się swymi wewnętrznymi rozterkami i doświadczeniami z najbliższymi, jak również nie zapominać o empatii wobec własnych przeżyć. Ponadto zalecają pozostawianie pracy za drzwiami gabinetu, a w świecie poza nią unikanie dodatkowego stresu.

Handlowiec

Sprzedaż towarów, zwłaszcza nie pierwszej potrzeby, to prawdziwa sztuka, która wymaga sprytu, zręczności, a czasem nawet oszukiwania. Zazwyczaj doświadczeni i skuteczni sprzedawcy to osoby niezwykle przebiegłe. Wśród innych przywar przedstawicieli tego zawodu należy wymienić gadatliwość oraz nadmierny artyzm, które w codziennym życiu mogą być odbierane jako przejaw sztuczności. W związku z powyższym handlowcy powinni częściej odcinać się swojej pracy i wychodzić ze swojej roli zawodowej.

Psycholog

Nie jest tajemnicą, że wiele osób, które decydują się zostać psychologami, przede wszystkim chcą zrozumieć siebie, a nie problemy przyszłych pacjentów. W rzeczywistości jednak, ze względu na stały kontakt z cudzymi zaburzeniami, ci ludzie nigdy nie pozbywają się własnych „demonów”. Co więcej, osobiste kłopoty mogą narastać. Psychologowie powinni wyraźnie rozgraniczać swoje życie zawodowe i prywatne, a także nauczyć się patrzeć na innych nie tylko jak na materiał do kolejnych badań. Jak widać coś, co zajmuje nasz umysł w ciągu długiego czasu i nie przechodzi w rutynę, potrafi wpływać na psychikę i sposób bycia. Z jakimi innymi „zboczeniami zawodowymi” spotkaliście się w swoim życiu?

Czytaj więcej
Udostępnij znajomym